KOEWL MEN: Bob

Dus ik begon met deze bank, vier antieke stoelen en een setje wijnglazen en dat was het.

Dat Bob valt onder Koewl Men zal niemand tegenspreken. Authentiek, eigenzinnig, opvallend, stylish en nét even anders dan de rest. Is zijn huis en inrichting net zo opvallend als hijzelf? Met een fles zelfgemaakte Limoncello onder mijn arm, ging ik bij hem een kop koffie scoren en zocht ik het voor je uit.

Laten we bij het begin beginnen. In wat voor een soort huis ben je opgegroeid? Ik ben in Vught geboren, in het concentratiekamp. Dat waren vroeger echt van die oude barakken. Al denk niet dat ik echt in de barakken ben geboren, want ze hadden toen ook al ziekenhuizen speciaal voor de Molukkers. In 60 waren ze al bezig met Leerdam, dus toen ik één jaar was, zijn we daar naartoe verhuisd. Dit huis was speciaal voor de Molukkers gebouwd, een eengezinswoning met drie kamers: een kamertje voor mijn ouders, een kamertje voor de jongens en een kamertje voor de meiden. We waren met vier jongens, vier meiden, dus stapelbedden en stapelen maar. Tot mijn twaalfde ongeveer deelde ik mijn kamer met mijn broers en toen ik die leeftijd had gingen de grote jongens naar zolder. Mijn broers en zussen zijn ook iets ouder, dus die gingen ook vrij vroeg uit huis. Dat was in die tijd ook gewoon zo.

Had je als kind een favoriet interieur object? Iets wat je echt is bijgebleven? We hadden een schouw thuis en zaten als kind altijd bij de verwarming. Wat echt wel bleef hangen is dat mijn tante in de jaren 60 al heel veel ging reizen en zij ging naar Japan en zij had een heel klein beeldje meegenomen voor ons. Een oude wijze man, met een baard en staart, die zat te schrijven aan een klein bureautje en dat pennetje, daar speelde we altijd mee. En mijn andere tante, kreeg toen van mijn tante zo’n Geisha uit Japan en dat is me ook echt bijgebleven. Als kind dacht ik echt ‘wauw die Geisha zo mooi’.

En dat komt nu dus ook duidelijk in je huis terug? Als ik zo om me heen kijk. Ja die wilde ik ook echt heel graag hebben. Twee jaar geleden ging ik met twee vrienden een rondreis maken door Japan en toen zag ik die Geisha en toen dacht ik ‘Oo die neem ik echt mee tegen het einde van de reis’ en toen zag ik de prijs en dacht ik ‘Oo nee, laat maar lekker even staan’. Maar, er staan er wel veel in huis nu toch? Ja eigenlijk meteen toen ik weer terug kwam ben ik op Marktplaats gaan zoeken. Toen vond ik een vrouwtje en die had een verzameling van haar moeder. Die kocht deze op de rommelmarkt in Antwerpen in de jaren 60 en dit zijn echt wel hele oude, ook echt van porselein, met prachtig haar met haarspelden, mooie stoffen en heel veel details. Ze waren 80,- per stuk en toen ik aangaf dat ik er wel 6 wilde hebben, hebben we een mooi prijsje kunnen maken. Zo staan hier dus originele Geisha’s in huis, maar niet voor de vanaf 400,- per stuk die je er in Japan voor betaald.

En toen ging je op jezelf wonen en mocht je het zelf bepalen. Heeft je huis er altijd zo uitgezien of is er veel veranderd door de jaren heen? Hmmm. Ja wel veel veranderd door de jaren heen, maar de bank bijvoorbeeld was ik toen en ben ik nu nog steeds trots op, ik heb hem door de jaren heen al drie keer bekleed, maar hij staat er nog steeds. Hij is van mijn broer geweest en was het eerste design van Gerard van den Berg.Super gewild, duidelijk geen miskoop. Wat was dat met terugwerkende kracht bijvoorbeeld wel? Ik had van die antieke stoelen, waarvan ik nu denk, hmm nee dat waren ze toch niet. Maar ik was 28 toen ik op mezelf ging wonen, daarvoor was ik veel aan het stappen en veel aan het reizen en ik dacht bij mezelf, ja dag ik ga niet sparen, ik zie wel als ik ooit een krijg dan zie ik het allemaal wel. Dus ik begon met deze bank en vier antieke stoelen en een setje wijnglazen en dat was het. Ja echt. En na de hand gewoon dingetjes opgespaard, maar ik had ook zoiets, ik wil niet alles in één keer kopen, want dat is ook helemaal niets spannends aan. Ik wil gewoon ergens komen en denken, dit vind ik leuk, dat vind ik leuk, dat is een goede combinatie en zo door.

Heb je ooit wel eens iets weggegooid waar je achteraf gezien spijt van hebt? Ik gooi eigenlijk niets weg! Dan kun je er ook geen spijt van hebben dat je hebt weg gedaan. Én als ik dan iets zou weggooien dan is het echt kapot en niet meer te herstellen, dus ook dan heb je er geen spijt van.Aan je inrichting is te zien dat je verschillende verzamelingen hebt. Is dit een doel geweest of iets wat met tijd zo gegroeid is? Nee dat is echt in de tijd zo gegroeid. Toch een beetje door dat scharrelen en overal op zoek naar mooie spullen en overal en nergens vandaan halen. Het begon eigen met Wedgwood servies en dan die blauwe lijn, dat vind ik dan mooi en dan wil ik gelijk alles. Ga ik Markplaats afstruinen en overal opzoek naar dat servies en dan wil ik het compleet hebben. Tot op een gegeven moment en dan is het eigenlijk wel weer genoeg geweest. Plek voor de volgende verzameling!

Op welke verzameling ben je het meest trots? Jeetje, daar vraag je wat. Mijn Fornasetti, het bordje waar je nu taart van zit te eten. Is Italiaans design, verkochten ze toen der tijd bij de Bijenkorf. De Bijenkorf was vroeger wel echt top, want dan waren ze klaar met een collectie en alles wat niet verkocht was zette ze toen in de koopjeshoek. Ik heb de bordjes en de schoteltjes, ook die op de kast met die gezichten. Ze hebben ook meubeltjes enzo. Zo gruwelijk vet, maar ook zo gruwelijk duur. Dus ik hield het alleen maar bij de kleine dingetjes.Is er nog iets in huis wat je zou willen veranderen? Heb je iets wat voor jouw gevoel nog niet af is? Dit is een huurhuis, maar ik zit wel goed en blijf hier toch voorlopig wonen. Dus op den duur wil ik wel graag de badkamer vervangen en het toilet. En als ik iets wil veranderen dan ga ik het ook goed doen, dus dan verwacht ik dat het voor de huurbaas ook wel goed komt.

In welke winkel kom je het liefst als het gaat om interieur? De Bijenkorf is inmiddels wel wat minder geworden en vroeger kwam ik veel bij Kiviet in Vuren, maar die is ook gesloten. Het wordt steeds meer bulk wel. Maar, er zit een winkel in Gorinchem, Van der Donk, die verkoopt wel grote namen. Daar ga ik wel eens kijken. Als ik naar een kringloop ga, dan het liefst naar hele kleine dorpjes achteraf, daar vindt je wat. Deze stoel ook, van Tulip, echt design, die kostte toen 1000,- per stuk, ik heb de hele set jaren terug bij de kringloop vandaag gehaald voor 50,-.Heb je nog iets op je verlanglijstje staan? Alles. Haha, nee.

Volgens mij ben jij ook niet iemand die opzoek gaat naar iets voor aan de muur of gericht ergens voor. Volgens mij vindt je het gewoon. Klopt dat? Ja klopt zeker. Plus, ik hang niets aan de muur. Dan moet ik een gat boren en dan moet het daar hangen. Ik heb alles eigenlijk staan. Ook dat vind ik juist wel leuk.

Wat maakt dit huis voor jou echt een thuis? Ja alles wel. Alles heeft eigenlijk wel een verhaal.

Ja precies. Dit is eigenlijk een vraag naar de bekende weg hé? Volgende. Wat is daarbij je favoriete plek? Daar. In de hoek van de bank. Waar het een heel klein beetje naar beneden loopt, haha. Dat is wel echt mijn hoekje ja. ’s Avonds daar en ’s ochtends hier aan tafel. Ontbijt en koffie.Als je elke plek op aarde mocht kiezen om te wonen, elke type woning, elke plek. Wat zou je keuze worden? Een huis aan het strand. Hele grote deuren met witte vitrage die je zo open kan gooien. Zee blauw, lucht blauw , strand wit. Helemaal niets om me heen, heerlijk. In Australië misschien ofzo, maar wel in de buurt van de grote stad hoor, moet wel makkelijk een bakkie kunnen doen of lekker eten halen.Heb je nog een tip aan alle lezers die hun huis net zo uniek en persoonlijk willen inrichten als jij? Welke tip zal ik geven? Volg je hart gewoon. Misschien minder met een plan komen. Niet bang zijn om te verzamelen, niet zo nodig de gebaande paden bewandelen. Ik kom in heel veel huizen en dan is het zo vaak hetzelfde. Het zijn ook vaak trends die komen en gaan, jammer dat er dan niets van jezelf bij zit.

De middag bij Bob was ontzettend leuk. Wat een inspirerende verschijning en wat een tof huis met bijzondere items. Allemaal spullen met verhalen, die door het erover te hebben worden gedeeld en je iemand écht even een stukje beter leert kennen. Laten we allemaal een voorbeeld nemen aan Bob en soms iets vaker – als je dat niet al deed – items in huis zetten met een ziel.